• Home
  • About
  • Gallery
  • Publication
  • Contact

  • Home
  • About
  • Gallery
  • Publication
  • Contact
  • Home
  • About
  • Gallery
  • Publication
  • Contact
Collection 3
December 5, 2019
Categories
  • Collection 3

Every artwork gets recreated with the viewer and the story unfolds from here. The painting comes to life. It becomes interpretative and explanatory and a multi-lateral conversation begins, which is part of the artist’s creativity. That is what art does. Awareness towards a special moment, a situation or a special feeling or at times sensing a routine and ordinary occurrence.

In my paintings I pursue a general idea but not all the details are clear to me. I find this a characteristic of creative work because I think if the artist knows exactly what she wants to do, she will probably recreate a repetitive and already seen work. The secret and mystery of the work lies in its hidden angles. Things that evolve in the moment and then become reexamined and completed with the artist’s experiences and skills. I Think spontaneity of the works is quite authentic. The sense of freshness and incompleteness is a vibrant feeling. Incorporated doubts in the works do not suggest any conclusion for the viewer. He will have his own interpretations.

Discovering new spaces and their relation to form is my preoccupation in dealing with technique and structure. The overlap of various times and spaces or their intercrossing can create visual images where the viewer can experience moments of existence and nonexistence simultaneously; moments of suspension, a sense of the psychology of the figures and their coming to life in different situations.

To achieve this expression, I sometimes use the logic of collage where a piece is separated from a place and stuck on to where it doesn’t belong, which I believe is like the fabric of our life today. Similar to what always happens in dreams where we experience complex structures. Often in our dreams it is extremely difficult to understand meanings and the connections between incidents. There is no beginning or end. As if everything flows and habits and rules are broken. Sticking old pictures or clippings of paintings is an excuse for me to expand the space and find visual connections, sometimes without direct use of collage but by sudden cuts or creating a different and unfamiliar space next to the dominant one. In any case, to me the canvas is an area to freely experiment, discover and follow my intuitions; an area where things can be fearlessly deconstructed and reconstructed.

 

هر اثر با مخاطب یک بار دیگر آفریده می‌شود و ماجرا از این جا آغاز می‌شود. نقاشی زنده می‌شود. تعبیر و تفسیر می‌سازد و گفت‌وگوی چند طرفه‌یی خلق می‌شود که قسمتی از خلاقیت هنرمند است. کار هنر همین است. بیداری نسبت به لحظه، موقعیت یا حسی خاص یا گاه احساس کردن جریانی روزمره و معمولی.

در تابلوهایم یک ذهنیت کلی را دنبال می‌کنم. اما جزییات همه‌ی چیزها برایم مشخص نیست. این را خصوصیت کار خلاقه می‌دانم چرا که فکر می‌کنم هنرمند اگر بداند دقیقا چه کار می‌خواهد بکند احتمالا یک کار تکرارشده و دیده‌شده را بازآفرینی می‌کند. راز و رمز کار در زوایای پنهان آن است. چیزهایی که در لحظه شکل می‌گیرد و بعد با تجارب و مهارت خالق اثر بازنگری و تکمیل می‌شود فی‌البداهگی کار را بسیار اصیل می‌دانم، احساس تازگی و ناتمامی حس زنده‌ای است. تردیدهای ثبت‌شده در کار راهی قطعی پیش پای مخاطب نمی‌گذارد. او تاویل خود را خواهد داشت.

دلمشغولی من در مواجهه با تکنیک و ساختار در مسیر کشف فضاهای جدید و ارتباط فرم با آن‌هاست. تداخل زمان‌ها و مکان‌های مختلف در کنار هم یا عبور آن‌ها از خلال هم می‌تواند ایماژهای بصری بیافریند که بیننده لحظه‌هایی هست و نیست را در کنار هم تجربه کند. لحظه‌های تعلیق، احساس روان‌شناختی فیگورها و هستی یافتن آن‌ها در موقعیت‌های متفاوت.

برای دست یافتن به این بیان گاه از منطق کولاژ استفاده می‌کنم در کولاژ قطعه‌ای از جایی جدا می‌شود و به جایی که به آن تعلق ندارد می‌چسبد که فکر می‌کنم امروزه زندگی ما بافتی اینچنینی دارد. اتفاقی که همیشه در خواب می‌افتد که گاه معماری و ساختاری پیچیده را در آن تجربه می‌کنیم. اغلب در خواب‌هایمان و معانی و ارتباط دادن اتفاق‌ها با هم بسیار سخت است، شروع و پایانی ندارد. گویی همه چیز سیال است و عادت‌ها و قوانین شکسته می‌شوند. چسباندن عکس‌های قدیمی یا برش‌هایی از نگارگری برایم بهانه‌ایست تا فضا را گسترش دهم و ارتباط‌های بصری پیدا کنم. گاه بدون استفاده‌ی مستقیم کولاژ بلکه با ایجاد برش‌هایی ناگهانی یا ساختن فضای متفاوت و نامانوس در کنار فضای مسلط. به هر حال تابلوی نقاشی برایم وادی تجربه‌گری و آزادی است که در آن می‌توان کشف و شهود داشت و بدون ترس چیزهایی را بر هم ریخت و از نو ساخت.